"สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะน้องรัก 17 ปี แล้วนะเรา พี่ขอให้ปริ้นน้องรักของพี่มีความสุข สุขภาพแข็งแรง เป็นเด็กดีที่น่ารักแบบนี้ตลอดไป....และก็ขอให้ปลอดภัยจากสิ่งต่างๆทั้งปวงนะ"
"ขอบคุณครับพี่นานะ ผมรักพี่นานะที่สุดเลย"
วันนี้เป็นคนเกิดของผมครับ ผมชื่อ ปริ้น ตอนนี้อายุ 17 ปี ผมเป็นคนร่าเริงสดใสคับ ถ้าถามถึงน่าตาผมหรอ 555+ ผมเป็นคนผิวขาวและนุ่มนิ่ม ผมสีน้ำตาลอ่อนแต่กำเนิด ตาสองชั้น จมูกโ่งเป็นสัน ปากอมชมพู่ได้รูปมาก ตัวเล็กๆไม่สูงมาก รวมๆแล้วก็น่าหวานแบบผู้หญิงอ่ะคับ และนี้ก็พี่สาวผมพี่นานะ เธอก็เป็นคนน่ารักมากๆคนหนึ่งคับเธอสูงโปร่ง จมูกเป็นสัน ผมเธอเคยเป็นสีดำคับแต่เธอย้อมผมเป็นสีน้ำตาลอ่อนเหมือนกับผม เธอผิวขาวนะคับ แต่ผมขาวกว่า ผมรักพี่สาวคนนี้ของผมที่สุดเลยเพราะตอนนี้ครอบครัวเรามีกันอยู่แค่สองคนเท่านั้น ตอนพ่อแม่ผมเสียผมยังเป็นแค่เด็กอยู่เลย พี่นานะเคยบอกว่าตอนนั้นผมอายุแค่ 3 ขวบเอง ส่วนพี่นานะตอนนั้นอายุ 13 แล้ว พอพวกท่านเสียพี่นานะก็ต้องดูแลผมมาตลอดแต่ดีที่ตอนนั้นฐานะทางบ้านผมค่อยข้างดีพี่นานะเลยเลี้ยงผมได้โดยที่ไม่ต้องออกจากโรงเรียน และตอนนี้พี่นานะก็อายุ 27 แล้วใช่ครับพี่ผมทำงานเลี้ยงผมแล้วเหลือพี่ผมนี้แหละคับที่ยังเรียนอยู่ และผมก็จะทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด
"ปริ้น สัญญากับพี่ได้ไหมว่าปริ้นจะเป็นเด็กดี เชื่อฟังพี่ และจะไม่ทิ้งพี่ให้พี่ต้องอยู่คนเดียว"
"ผมสัญญาคับพี่นานะ ผมจะไม่มีวันทิ้งพี่ไปไหนหรอกคับ ผมรักพี่นานะนะคับ"
"พี่ก็รักปริ้นนะ....และจะรักตลอดไป"
"ผมก็เหมือนกันคับ"
"พี่ว่าเรารีบนอนดีกว่านะ วัยกำลังโตไม่ควรนอนดึกนะรู้ป่าว"
"รู้คับ พี่นานะทำงานเสร็จก็รีบกลับมาพักผ่อนนะคับ"
"จ๊ะ ฝันดีนะปริ๊น " จุ๊บ
"ครับ"
ตอนนี้ก็ราวๆจะสองทุ่มได้แล้วคับ พี่นานะทำงานอยู่ที่คลับแห่งหนึ่งคับ ชื่อคลับปีเตอร์แพน พี่นานะทำงานที่คลับนี้ตั้งแต่เรียนจบแล้วคับ เข้างาน 1 ทุ่มเลิก ตี 3 คับ พี่นานะทำหน้าเป็นพนักงานเสิร์ฟคับ แต่วันนี้พี่นานขออนุญาติผู้จัดการร้านว่าจะเข้างานตอนสองทุ่มครึ่งซึ่งผู้จัดการก็ใจดีคับอนุญาติให้พี่นานะเข้าช้าได้ ผมก็เคยไปที่คลับนะคับแต่ไม่บ่อย เพราะที่คลับมีแค่พวกนักดื่ม พี่นานะเลยไม่อยากให้ผมไป
อีกหนึ่งวันโรงเรียนของผมก็จะเปิดเทอมแล้วคับ ผมจะได้เป็นรุ่นพี่เต็มตัวแล้วและต้องเตรียมสอบเพื่อจะเข้าเรียนต่อมหาลัย เป็นรุ่นพี่ม.6เนี่ยนี้คงจะไม่เหนื่อยเท่าตอนม.5 หรอกมั้ง.....ง่วงจัง
.
.
.
.
"พี่นานะคับ ตื่นคับจะแปดโมงแล้วนะคับ ล้างหน้าแปรงฟันแล้วลงไปกินข้าวก่อนนะคับแล้วค่อยขึ้นไปนอนใหม่"
" อืออออ เดี๋ยวพี่ลงไปนะกินข้าวก่อนได้เลยปริ้น"
"คับลงมาเร็วๆนะคับ"
"จ๋า"
ถ้าเป็นวันหยุดผมจะก็มาปลุกพี่นานะแบบนี้ประจำคับ แต่ถ้าวันไหนผมต้องไปโรงเรียนพี่นานะก็จะตื่นเองแล้วลงมากินข้าวพร้อมผม พอผมไปโรงเรียนพี่นานะก็นอนต่อ ส่วนเรื่องกับข้าวพี่นานะซื้อมาตอนเลิกงานแล้วคับ หน้าที่ผมคือหุ้งข้าวแล้วเอากับข้าวไปอุ่นในไมโควเวฟ
"กินข้าวฮ่ะพี่นานะ"
"จ๊ะ อื้มปริ้นพรุ้งนี้ไปโรงเรียนแล้วเตรียมอุปกรณ์อะไรเรียบร้อยหรือยัง"
"พร้อมหมดแล้วคับพี่สาว"
"จ๊ะ น้องชายปริ้นสุดที่รัก"
พอกินข้าวกันเสร็จผมก็จะล้างจานคับแต่พี่นานะบอกว่าให้ผมอ่านหนังสือเตรียมตัวเข้าม.6ดกว่าหรือไม่ก็ดูหนังหรือฟังเพลงไป ซึ่งผมก็ทำตามอย่างว่าง่าย จะทำไงได้ล่ะคับก็ผมเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายอยู่แล้ว 555+
.
"พี่ไปทำงานแล้วนะ นอนเร็วๆนะปริ้น ฝันดีจ๊ะ"
"คับพี่นานะ"
ต้องนี้ก็หกโมงเย็นแล้วคับ พี่นานะออกไปทำงานแล้ว และผมก็ต้องอยู่คนเดียวจนมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วสำหรับผม ยอมรับคับว่าเหงา แต่ก็คงจะอีกไปนานเพราะเปิดเทอมผมก็จะมีการบ้านและรายงานมากมายและยังต้องอ่านหนังสือทบทวนบทเรียน อ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาลัยก็จะช่วยให้ผมหายเหงาได้คับ
"รีบเข้านอนดีกว่าเนอะปริ้นพรุ้งนี้จะได้ตื่นไปเรียนแล้วเช้า"
ผมพูดกับตัวเองนี้แหละคับ พรุ้งนี้จะมีอะไรสนุกๆให้ทำบ้างน้อ....
.........................................................................................................................................
สวัสดีคับ
ตอนนี้ก็ยังคงไม่มีอะไรมากคับยังเป็นช่วงชีวิตที่ยังเป็นปรกติอยู่ของปริ้น
แต่อนาคตคือสิ่งที่ไม่แน่นอนนะคับ 555+
ฝากติดตามและคอมเม้นกันเยอะๆนะคับ ตอนที่1นี้อาจจะสั้นไปหน่อย
แต่ตอนหน้ารับรองว่ายาวกว่านี้แน่คับ ^___^
โนวากิ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น